شناسایی الگوی بهینه مدیریت منابع آب و تأثیر آن در کاهش اثرات خشکسالی . شهرستان اهواز

0

چکیده
استفاده بهینه از منابع آب در مصارف گوناگون لازمه ی مبارزه با بحران و شرایط خشکسالی است، از این رو در متن برنامه‌های مدیریت آب مناطق خشک و نیمه خشک استراتژی تعدیل مصرف آب و اصلاح سیستم آبیاری باید جایگاه خاص و پشتوانه قانونی داشته باشد . تحقیق حاضر با هدف شناسایی الگوی مدیریت بهینه منابع‌آب و تأثیر آن در کاهش اثرات خشکسالی در بخش باوی از توابع شهرستان اهواز صورت گرفته است . جامعه آماری از میان تعداد ۱۵۰ نفر کارشناسان کشاورزی و آبیاری سازمان جهاد کشاورزی خوزستان (دفتر استان) بوده که با استفاده از فرمول کوکران ۸۳ نفر به عنوان نمونه به روش تصادفی انتخاب شدند داده‌های پرسشنامه با استفاده از تکنیک فرآیند سلسله مراتبی (AHP) و نرم‌افزار Expert choice تحلیل گردید. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که از بین معیارها. معیار پایداری منابع آب (SU) با درجه ۴۶۷/۰ در بالاترین اولویت، افزایش کارایی منابع آب (EF) با ۳۶۵/۰ درجه دوم، کاهش هزینه‌های تولید (Co) با ۱۰۶/۰ در درجه سوم و رضایت‌‌مندی بهره‌برداران (SA) با درجه اهمیت ۰۶۱/۰ در پایین‌تر اولویت قرار دارند .
در ضمن از بین گزینه‌های مورد نظر، با توجه به مرحله تلفیق آبیاری تحت فشار (P) با ضریب ۴۶۱/۰ بالاترین اولویت، تغییر الگوی کشت (C) با درجه ۱۷۵/۰ در درجه دوم اولویت، مدیریت پسماند (M) با درجه ۱۵۲/۰ در مرتبه سوم، استفاده از آبیاری تلفیقی (I) با ضریب ۱۲۲/۰ در مقام چهارم و سرانجام مدیریت آبخیزداری (H) با درجه اهمیت ۰۹۰/۰ در اولویت پنجم قرار گرفته شایان ذکر است که در تمام مقایسات زوجی، ناسازگاری برابر یا کمتر از ۱/۰ بوده بنابراین اطلاعات بدست آمده دارای سازگاری قابل قبولی هستند که نتایج حاصله با هدف طرح تحقیق متناسب و مطابقت دارد .

Leave A Reply

Your email address will not be published.